2e week Afrika 2004

22 april dag 8

Op weg naar Swaziland, nadat ieder veilig en met redelijk wat slaap de nacht doorgebracht had. Bezoek aan Swazi dorp, rondleiding door Natoela, zij vertelt dat in het dorp 1 man en 2 vrouwen wonen, 1 grootmoe en vele kinderen. In de gemeenschap hut zitten de mannen op stoeltjes altijd aan de rechterkant van de tent en de vrouwen op grasmatten links. De man heeft een eigen hut met 2 bedden en nodigt een van de vrouwen uit om de nacht bij hem door te brengen, hij tikt met een stok op de grond tussen de bedden als hij wil dat zij bij hem in bed komt. S ’morgens vroeg gaat de vrouw naar de vrouwentent terug zodat de andere vrouw niet ziet dat zij bij de man vandaan komt. Show gezien met zang en dans. Joop meegedanst. Er is een vijver met 2 krokodillen, de grote afgeschermd maar de kleine kan zo op het plein komen, beetje eng. In Swaziland bij grens stempels in paspoort gekregen. Na de show heerlijke lunch gegeten met o.a. Koedoe vlees. Door gereden naar Ngwenya Glasfabriek. Hier wordt alles van gerecycled glas gemaakt. De glasblazers aan het werk gezien, ontzettend heet daar. Glazen beeldjes van olifant, neushoorn, nijlpaard, leeuw en springbok gekocht. Door naar de vallei van de hemel in Mbabane en naar de Swazimarket ( Inzulwem) armbandje voor Dennis, ketting voor Oma en denkerbeeldje voor Cynthia gekocht. Om 17.15 uur bij ons hotel Mountain Inn, ziet er heel luxe uit met prachtige kamers. Heerlijk gegeten zoals iedere keer.


23 april dag 9 

Om 06.45 uur op en om 07.45 uur ontbijt en 08.30 uur weer op pad. De koning van Swaziland is ongeveer 35 jaar en heeft nu 3 vrouwen, ieder jaar is er een Reeddans waarbij alle meisjes van 17 jaar met ontblote borsten en rieten rokjes voor de koning dansen en hij kan dan een nieuwe vrouw erbij kiezen. Zijn vader had 23 vrouwen en 602 kinderen. De laatste zoon bij de laatste vrouw is de troonopvolger. De Koning heeft ongeveer 30 paleizen. S’ morgens even naar de markt, Cisca wilde toch graag nog een Batik doek kopen en Ronald een auto gemaakt van een frisdrank blikje. Daarna naar het Parlement gebouw en door naar de Kaarsenfabriek. We hebben gezien dat ze starten met het model uit wit kaarsvet en dan een plak met alle kleuren erin die nodig zijn en die uitwrijven totdat alles mooi uitvloeit. Een olifant maken duurt 7 minuten. Ik heb een uil gekocht. Hierna naar de Zulu markt en toen door naar Sint Lucia. Een prachtig vakantiestadje waar in de stad borden staan met waarschuwingen voor krokodillen en hippo’s 's avonds in de straat. We hebben allemaal ons eigen huisje, zijn bijna nieuw en zien er prachtig uit. 's avonds bij Fur Elise gegeten, hele leuke locatie en lekker eten. Joop was s’ morgens zijn bril kwijt, voor de kaarsenfabriek nog even teruggereden naar Parlementsgebouw en markt. De Auto 4x doorzocht door iedereen, maar zijn bril is weg.

 

24 april dag 10
Lekker ontbeten en om 08.30 uur vertrokken naar de boot voor onze tocht op het Sint Lucia Meer. Het was heerlijk weer en we hebben vele Krokodillen en een heleboel Hippo’s in het water gezien. De tocht duurde 2 uur. Ook Visarenden en allerlei soorten Reigers gezien. Terug naar de huisjes, drinken / snoep mee en vertrokken naar het Hluhluwe National Park Onderweg geluncht. In het begin geen dieren gezien waarschijnlijk omdat het rond het middaguur te warm was, na 15.00 uur hebben we 3 Neushoorns bij een plas water gezien, Giraffes en weer vele Impala’s, een groepje Zebra’s dus weer veel foto’s en film. Weer terug naar Sint Lucia, zelfde kamer om te overnachten. Nog even naar de Spar geweest maar geen bier voor Joop in de supermarkt en de slijterij sluit om 17.00 uur. In het stadje rondgereden op zoek naar de borden voor de Krokodillen en Hippo’s voor de foto’s. Vanavond gaan we eten bij Alfredo’s Italiaans. Hoorde daar het verhaal over het gevecht tussen 2 nijlpaarden in de Dokters achtertuin, het ging er luid en ruig aan toe.

 

25 april dag 11
Vandaag naar Zululand en de Zulu Experience, om 8.30 uur vertrokken uit ons hotel, we waren om 10.30 uur in het Zulu dorp. Daar een rondleiding gekregen van Enoch door het Zuludorp, heel verzorgd en duidelijk, een film over de Zulu’s veel van de film van Shaka Zulu en daarna een voorstelling /show van de Zulu dansers, was heel luid en druk, indrukwekkend. Om 14.00 uur vertrokken naar de stad Durban, daar een stukje door de stad gereden, in de stad zie je alleen maar zwarte mensen er is bijna geen blanke te bekennen. Door naar onze overnachting in Himeville, kwamen daar om 18.45 uur aan, allen een eigen huisje, was echt oud Engels, met openhaard en grote kasten, bedden, wel een bad met 2 grote spinnen maar geen douch, Lekker gegeten in een prachtig ingerichte eetzaal heel knus en helemaal vol met oude Engelse spullen. Toen we aankwamen bleek dat de man die stond te wachten op zijn bevestiging van kamer 11, maar die was aan ons gegeven hij kreeg kamer 15. Hij zat later ook in de eetzaal en we raakten aan de praat, hij woonde met zijn Engelse vrouw en baby van 17 maanden in Aalsmeer, hij is zelf Afrikaan en zit in het leger. Er verlieten 4 jonge mensen de eetzaal en die riepen doei naar ons, dus ook Nederlanders. Vandaag totaal 7 uur in de auto gezeten, was eigenlijk wel veel. Morgen Game Drive Sani Pass vertrek om 07.30 uur en terug om 14.00 uur en dan weer de hele middag rijden naar Golden Gate.

 

26 april dag 12
Vanochtend keurig op tijd opgehaald, in de regen de hele pas zat dicht van de mist. Charles was onze Engelse gids, heeft onderweg veel verteld over de historie, planten en dieren. Weinig kunnen zien van de bergen en diepe dalen vanwege de mist. Bij de grenspost van Lesotho waren we alleen en kregen we allemaal een hand van Victor de Douane man. We zijn gestopt bij de handelspost voor de herder, een dorpje met een paar ronde hutten en huisje wat hun winkel was, met een paar planken aan de muur met wat etenswaren, heel sober. Charles vertelde dat iedere hut een vlag had wapperen met wat er te koop was, Wit is bier, Groen is groente en Rood is vlees. In 1 hut gekeken en daar gezien hoe de Lesotho’s leven, heel arm en sober. Op de vloer een kuil met vuur waar in een pan een brood gebakken was, hebben we geproefd net zoals een heel klein slokje van hun eigen gebrouwen bier, wit en heel troebel. Er hangen molletjes aan het plafond, bijgeloof een teken om het huis vrij van ruzie te houden, een zakje met geitenvet in het dak is een bliksemafleider, een houten vork (2 tanden) is om de hagel af te weren. Veel kleine kinderen buiten en iedereen draagt een deken om de schouders, de duurste voor de rijken, deze deken heet een Moreno. De reis over de pas was heel ruig, veel stenen en geulen, heel spectaculair. Bij de terugreis iets meer kunnen zien, later trok alles weer dicht. Boven op de berg een lunch gehad. Daarna door naar Bloemfontein en ons hotel Golden Gate. Ontzettend groot en luxe hotel. Alweer heerlijk gegeten, een buffet.


27 april dag 13
Naar Lesotho gereden. We zijn vanuit het Golden Gate Hotel via Caledonspoort, Pitseng naar de Katse Dam gereden. Een schitterende reis over een verharde weg, veel hutjes en heel veel ezels gezien bij de Sani Pass. Thee en koffie (zelf meegebracht)  bij uitzichtpunt op 3090m hoogte gedronken. Bij de Katse Dam mochten we niet bij de dam kijken, doorgereden naar Katse Village en daar in de Lodge gegeten, aan Gift de ober gevraagd hoe lang de reis naar Maseru

(hoofdstad van Lesoto) duurde, hij dacht ongeveer 5 of 6 uur over de hoofdweg, wat de enige weg is in Lesotho maar de weg terug rijden en buiten Lesotho om naar Maseru rijden was korter. Johan kon dat niet geloven en wilde toch graag via de hoofdweg rijden, eerste stuk vanaf de dam was nog een teerweg ( asfalt) toen werd het greffel en daarna een bergweg, die net zo, zo niet erger was dan de Sani Pass. Veel klimmen, veel bochten en het werd steeds later en donkerder, op een T-splitsing aan een lifter gevraagd hoe ver nog hij dacht 60 km. Later aan een boertje die samen met zoon en een os een ploeg richting huis bracht dezelfde vraag en hij antwoorde: “To Far “ Benzine werd minder en in het donker bij het dorpje Ngayen zagen we een bord Petrol Frasers maar geen pomp. Joop uitgestapt en gaan zoeken, kwam er tussen de krotten een politieauto aan die vertelde dat we een smal paadje vol met kuilen moesten volgen en dan bij de pomp kwamen, even een discussie, is het nodig benzine tanken of halen we het zonder te tanken, risico was te groot, toch maar tanken. Johan wilde benzine testen of het wel echt benzine was en kreeg lading benzine in zijn gezicht. Joop met fles water oog uitgespoeld en voor 100 rand getankt, een van de mannen was niet helemaal in orde, of drank/drugs of geestelijk gestoord. Hij stond vlak voor ons raam van de auto te plassen en daarna heel vreemd met de pompteller mee te tellen. Klaar met tanken en terug naar de bergweg, kwam de politieauto er weer aan en vertelde dat het nog 1 uur rijden was en dat we achter hem aan konden rijden. Samen door een controlepost van de politie gegaan. Na een uur ging de politie naar links en moesten wij door naar Maseru, het was nog 45 minuten rijden. De politie 100 rand gegeven als dank. Na ongeveer 30/40 minuten kwamen we bij de volgende politie controlepost 3 stuks agenten waarvan 1 ons vertelde dat het nog 45 minuten rijden was. Alle dorpen alleen zwarte bevolking en vreselijke armoede. Politie is niet te vertrouwen en meestal corrupt. Eindelijk van de bergweg af en een gewone weg op het laagland kwamen we een bord tegen met de naam van de pas die we reden “GOD HELP ME PAS” eindelijk in Maseru aangekomen de route van de agent gevolgd zagen we wel Lancer Bakkerij maar geen hotel of lodges. Joop en Johan een restaurant binnen “Rendez Vous” hoorde bij Lancers Inn. Receptie vertelde tegen Johan dat het niet terug te vinden was dat er was betaald voor ons verblijf, beetje onenigheid, maar met het betalingsbewijs van Johan toch akkoord. Meteen naar de eetzaal, het was al laat geworden, heel stugge bediening totdat we haar een vraag stelde over de speld die zij droeg met AIDS. Zij vertelde dat zij via de kerk vrijwilligster was die naar dorpen ging in heel Lesotho om te vertellen wat AIDS is enz. en om condooms uit te reiken en te vertellen hoe te gebruiken. Wat een dag, wat een dag, 200 km gereden vanmiddag van 15.00 uur tot 20.45uur. Er dus 5 uur en 45 minuten overgedaan. Doodeng allemaal.

 

28 april dag 14

De dag begint goed, bij het koffers wegbrengen naar de auto stapt Ronald in een gat in het pad en komt te vallen, glas van zijn horloge stuk en videocamera op de grond. Viel gelukkig allemaal nog mee achteraf maar het horloge loopt niet meer, camera in orde. Onder weg naar Rhodes via aantal plaatsjes in de Vrijstaat. Wepener, Aston, Lady Grey, Bakley East Rhodes. In Bakley East stopt Johan naast een auto waar een blanke man in zit en vraagt naar een restaurant voor een lichte lunch. Meneer zegt hier bij Mug’s Moment kun je prima eten. Oke, we stoppen en zeggen voor de gein, die man is vast de eigenaar, het was waar. Zijn vrouw Tokkie Olwage runde de koffieshop en was een blanke Afrikaanse oudere dame die heel blij was met gezelschap en honderduit babbelde. Wij bestelde toast sandwiches, eerst moest Johan haar man weg om brood te halen, ze gooide alle bestellingen door elkaar en gaf Ciska een potje thee zonder water. Ze was heel lief maar erg wazig (door elkaar volgens Johan) onze Johan aan de andere Johan de weg gevraagd naar ons hotel, was vlakbij, een uur rijden. Om ongeveer 15.00 uur vertrokken en weer de bergen in en steeds steiler en smaller en niets te zien in de omgeving, op een gegeven moment de knop bij de wielen om moeten zetten voor de 4x4 zo steil was het en het werd steeds later en om 18.00uur is het donker. We wilden geen van allen een herhaling van de vorige dag. Mobiel werkte niet, geen ontvangst. Ik werd erg bang (hoogtevrees) keek op een gegeven moment naast mij en kon zo 20 km naar beneden kijken en kreeg het Spaans benauwd, begon te huilen van de zenuwen. Ciska zag dit en riep stoppen “NU’ Ria is ziek. Iedereen ging de auto uit om te kijken hoe de situatie nu eigenlijk echt was en hoe de weg verderop eruit zag. Besloten om toch terug te rijden dit kon niet goed zijn. Aanhanger eraf, auto draaien, aanhanger eraan en dit allemaal op een heel smal bergpaadje. Maar het lukte en we gingen de weg weer terug want iedereen was het erover eens dat als we voor donker de bergen uit wilde zijn dat we een andere weg moesten vinden. Iedereen was angstig. Toch in het donker stukje moeten rijden tot we terug waren in Bakley, waar we voor de lunch waren geweest, weer ontvangst mobiel en het hotel gebeld. We kregen de juiste weg door en rond 19.30 uur waren we in het hotel. Leuk hotel/pension met 6 grote kamers, we mochten kijken en kiezen er waren 4 kamers vrij. Heerlijk gegeten, vooraf iets te drinken genomen in de pub. Prima geslapen alleen s’ morgens was alles vochtig in de kamer, vooral de kleding, er zat een grote scheur in het raam in onze slaapkamer en buiten vroor het zo hoog in de bergen, de auto zat onder het ijs.


klik op een foto voor een vergroting. Klik op rechterzijde van de vergroting voor de volgende, op linkerzijde voor de voorgaande foto.